Mamba pisze:Prawdziwy bohater wcale nie musi ginac , nie sztuka jest umierac sztuka jest cos uczynic , sama smierc nie jest zadnym bohaterstwem

Tylko jest taki mały problem, ja ludzka zawiść, żywy bohater może udzielić sprostowania i wyjaśnić motywy swojego uznanego za bohaterskie postępowania, martwy już nie... W takim wypadku osoby z jego najbliższego otocznia korzystają na jego postawie ...

Cokolwiek , ktokolwiek nie powie cos negatywnego , bedzie tylko glupcem w oczach tych ktorzy znaja historie owych czasow na tyle by miec pewnosc swoich racji , i dodam , ze nie tylko glupcem w oczach rodakow ale calego swiata , wcale sie potem nie dziwie , ze Polska nie ma poszanowania w wielu krajach na swiecie , bo jak mozna szanowac kogos kto sam siebie nie szanuje i swojej ojczyzny ,ma brak poszanowania do wlasnych bohaterow . Wiem , ze nasze dziej historyczne byly ciezkie ,bo uzyto wobec nas najpotezniejszej broni mianowice wymordowano inteligencje , ale po tylu latach najwyzszy czas sie odrodzic .

Mamba pisze:Takich bohaterow mielismy w kazdym przegranym Powstaniu , ludzie szli na pewna smierc bo nie mieli wsparcia ze strony przywodcow ktorzy nie potrafili stawic czola wrogom .

Jeśli chodzi o nasze "zrywy narodowe" to ogół narodu stawał na wysokości zadania, tylko przywódcy widzieli swoje osobiste korzyści, dla tego kończyły się porażkami ...

Nie wiem czy korzysci po prostu uwazali , ze walka nie ma sensu i nie ma mozliwosci zwyciestwa .Nie zwiali od razu tylko dostrzegli zla strategie i wiedzieli ze sa marne szanse , tylko ludnosc cywilna walczyla do konca , ktora nie miala zadnych szans

Mamba pisze:Nie wiem czy korzysci po prostu uwazali , ze walka nie ma sensu i nie ma mozliwosci zwyciestwa .Nie zwiali od razu tylko dostrzegli zla strategie i wiedzieli ze sa marne szanse , tylko ludnosc cywilna walczyla do konca , ktora nie miala zadnych szans

Wydaje mnie się, że ci którzy kreowali się na przywódców nie posiadali tych cech i nie wierzyli w zwycięstwo, bo za dużo mieli do stracenia...

Tak tez moglo byc , wiele przywodcow pelnilo tylko role kreowania siebie i poczucie wladzy dawalo im satysfakcje , natomiast w dzialaniach byli pozbawieni jakichkolwiek umiejetnosci by oddac ducha walki i sprawowac piecze nad walczacymi

Mamba pisze:Tak tez moglo byc , wiele przywodcow pelnilo tylko role kreowania siebie i poczucie wladzy dawalo im satysfakcje , natomiast w dzialaniach byli pozbawieni jakichkolwiek umiejetnosci by oddac ducha walki i sprawowac piecze nad walczacymi

Takich przywódców w naszej historii było najwięcej...

Znaczy wiecej niz mniej

Mamba pisze:Znaczy wiecej niz mniej

Tak gdyż, ulegali namowom "familii", że tylko oni są "godni" tego stanowiska, chociaż zainteresowani doskonale zdawali sobie sprawę, że sobie z tym nie poradzą...
Zdarzały się również przypadki, celowego wysunięcia takiego nieudolnego kandydata żeby "znaleźć tylko kozła ofiarnego"....

Tego typu poczynania sa do dnia dzisiejszego stosowane w polityce