Jak istniał starożytny Rzym, to znano i stosowano beton.
Budowano drogi.
Były też akwedukty.

Co mnie tu zastanawia?
Dlaczego nie robiono instalacji z rur.

Gdy patrzę na to, co przetrwało w postaci owych akweduktów, to nie rozumiem po co takie coś budowano.

Świadectwo potęgi,czy głupoty?

Z betonu, to pewnie i przetrwałyby w lepszym stanie.
Budowano ( o ile mnie pamięć nie myli? Nie wiem dokładnie- jeśli się mylę, o wybaczenie proszę) ceramiczne
i kamienne. A te z betonu nie były mniej higieniczne?

Mnie tu bardziej [mention]boldusia40[/mention] interesuje to, że akwedukt był konstrukcją już nieważne czy z kamienia, bądź betonu.
Pobudowano je tak, żeby se po nich woda swobodnie spływała.
Przykład;


Ale dlaczego problemu nie rozwiązano tak?;

[mention]poldas[/mention] W brew pozorom starożytny Rzym zaopatrywany przez 11 akweduktów liczących łącznie 420 km, z czego tylko 47 km przebiegało nad powierzchnią ziemi. Ponad powierzchnią ziemi przerzucane wodociągi były nad dolinami i nierównościami terenu znacznie skracając długość ich trasy. Spadek w rzymskich akweduktach wynosił tylko kilkadziesiąt cm na kilometr.

poldas pisze: poniedziałek 02 kwie 2018, 12:29 Mnie tu bardziej boldusia40 interesuje to, że akwedukt był konstrukcją już nieważne czy z kamienia, bądź betonu.
Pobudowano je tak, żeby se po nich woda swobodnie spływała.
Przykład;


Ale dlaczego problemu nie rozwiązano tak?;

Wyobraź sobie, że łatwiej jest naprawić cieknący akwedukt, nić rurę. Kiedy cieknie akwedukt, to reszta wody płynie dalej, a w przypadku rury może nie być wystarczającego ciśnienia, by wypchnąć wodę na pierwotną wysokość

Akwedukty zasilały w wodę np. termy. Termy były Łaźniami. Nawet prowincjonalne miasto Pompeje miało takowe.

Rury znano w starożytnym Rzymie.
Umiano je robić z ołowiu.
Przypuszczam że jego szkodliwość dla zdrowia poznano po tym, jak się "przejechano" na kosmetykach z niego robionych.
Spodobała się mi wypowiedź [mention]Kocur[/mention]a.
Jest logiczna.