Nigdy nie płynęłam statkiem i raczej nic w tym kierunku się nie zmieni - nie znoszę podróżować. Niczym!

Mam lęk przed wodą, bo gdy byłam siedmioletnim dzieckiem, zaliczyłam przygodę z tonięciem. Z dna jeziora wydobył mnie Ojciec, od tego czasu mam wewnętrzny uraz.

Doświadczyłam fatalnego uczucia patrząc na ten filmik. No... umarłabym na tym pokładzie...

Bardzo lubię morze i ostatnie lata życia bym chciał spędzić w jakiej miejscowości nadmorskiej ale zawsze wyskoczy jakieś ale i z planów nici.
Nie płynąłem jeszcze statkiem po pełnym morzu i jestem pewien ze na pewno jakiś strach by mnie dopadł i obawy , lubię twarde podłoże i pewne .
Lecz myślę ze bym się skusił na jakaś wycieczkę morska .



Nie wiem czy bym miał frajdę na takim ""wycieczkowiczu "" który zabiera na pokład ileś tam setek ludzi.

Morze to ja najbardziej z brzegu lubię oglądać
ale jak odważyłam się z moim dzieckiem jako sternikiem popłynąć żaglówką (na jeziorze )
to może i na podróż statkiem tez bym sie dała namówić
choć woda zawsze mnie przerażała ....

Kiedyś oglądałam ciekawy program w telewizji - opowiadał o kobiecie która ratując się z tonącego statku i czekając na pomoc - utrzymywała się na wodzie przez... 22 godziny.
Po tak długim czasie ratownicy ją wreszcie znaleźli, była kompletnie wyczerpana i już bez sił. Życie uratowała jej własna determinacja i wola walki..
22 godziny bez przerwy utrzymując się na powierzchni oceanu wydaje się być niemożliwym, a jednak..