Archeolodzy odkryli miasto Goliata

[Kocur]

Nie Goliata, tylko Goliatów, bo albo był jeden i ktoś pomylił walczących, albo było dwóch Goliatów i jeden walczył z Dawidem, a drugi z Jairem. Zawsze jednak największe zasługi przypisuje się królowi, więc pewnie taki ziutek, jak Jair był zbyt mało ważny by pokonać giganta

[litek]

Nie Goliata, tylko Goliatów, bo albo był jeden i ktoś pomylił walczących, albo było dwóch Goliatów i jeden walczył z Dawidem, a drugi z Jairem. Zawsze jednak największe zasługi przypisuje się królowi, więc pewnie taki ziutek, jak Jair był zbyt mało ważny by pokonać giganta

W 2 Samuela 21:19 znajduje się fragment, który budzi pewne wątpliwości: „Elchanan, syn Jaare-Oregima Betlejemczyka, zabił Goliata Gittytę, którego drzewce włóczni było niczym wał tkacki”. W równoległym sprawozdaniu w 1 Kronik 20:5 powiedziano: „Elchanan, syn Jaira, zabił Lachmiego, brata Goliata Gittyty, którego drzewce włóczni było niczym wał tkacki”.
Wersety te próbuje się wyjaśnić w różny sposób. Według tradycji zachowanej w targumach Elchanan to Dawid. Natomiast w dziele The Soncino Books of the Bible pod red. A. Cohena (Londyn 1951, 1952) powiedziano, że można założyć istnienie dwóch Goliatów, a samo określenie Goliat mogło być pewnego rodzaju tytułem, jak np. „faraon”, „rabszak” czy „sułtan”. Ale zdaniem większości komentatorów okoliczność, że jeden fragment mówi o „Jaare-Oregimie”, a drugi o „Jairze” i że tylko w Księdze 2 Samuela użyto określenia „Betlejemczyk” (hebr. bet hallachmí), a w Księgach Kronik występuje imię „Lachmi” (hebr. ʼet-Lachmí), wynika z błędów przepisywaczy

it-1 712

[Kocur]

@litek To, że to może być pomyłka, to ja wiedziałem bez uczonych wyjaśnień. Fakt jednak pozostaje bezsporny, że jest też możliwość taka, którą ja podałem, czyli przypisanie bohaterskiego czynu zwykłego żołnierza królowi, by dodać mu splendoru.

[litek]

@litek To, że to może być pomyłka, to ja wiedziałem bez uczonych wyjaśnień. Fakt jednak pozostaje bezsporny, że jest też możliwość taka, którą ja podałem, czyli przypisanie bohaterskiego czynu zwykłego żołnierza królowi, by dodać mu splendoru.

Nie sądzę że o splendor chodzi, pisarze spisujący wydarzenia historyczne kierowali się uczciwością- nie ukrywali poważnych błędów jakich się dopuszczali władcy, to wskazuje na bezstronność relacji biblijnych . Filistyni urągali Bogu Izraela, dlatego Jehowa pobudził Dawida żeby rozprawił się z olbrzymem. .Dawid nie przypisał zasługi za zwycięstwo swojej osobie tylko Bogu. „Ty przychodzisz do mnie z mieczem i z włócznią, i z oszczepem, lecz ja przychodzę do ciebie z imieniem Jehowy Zastępów, Boga izraelskich szeregów bojowych, któremu urągałeś”
O żadnym splendorze nie można tu mówić.

[Kocur]

@litek To, że to może być pomyłka, to ja wiedziałem bez uczonych wyjaśnień. Fakt jednak pozostaje bezsporny, że jest też możliwość taka, którą ja podałem, czyli przypisanie bohaterskiego czynu zwykłego żołnierza królowi, by dodać mu splendoru.

Nie sądzę że o splendor chodzi, pisarze spisujący wydarzenia historyczne kierowali się uczciwością- nie ukrywali poważnych błędów jakich się dopuszczali władcy, to wskazuje na bezstronność relacji biblijnych . Filistyni urągali Bogu Izraela, dlatego Jehowa pobudził Dawida żeby rozprawił się z olbrzymem. .Dawid nie przypisał zasługi za zwycięstwo swojej osobie tylko Bogu. „Ty przychodzisz do mnie z mieczem i z włócznią, i z oszczepem, lecz ja przychodzę do ciebie z imieniem Jehowy Zastępów, Boga izraelskich szeregów bojowych, któremu urągałeś”
O żadnym splendorze nie można tu mówić.

No to wyobraź sobie, że jest jedynie jeden opis, że Goliata zabija żołnierz. Nic w tym ciekawego, zwykłe wydarzenie wojenne, a przecież przeciwnik był olbrzymem, więc warto zapamiętać takie zwycięstwo. Dzięki przypisaniu go królowi i dodaniu jeszcze, że to Bóg mu pomógł, zwycięstwo zostanie zapamiętane na zawsze.

[litek]

Nie sądzę że o splendor chodzi, pisarze spisujący wydarzenia historyczne kierowali się uczciwością- nie ukrywali poważnych błędów jakich się dopuszczali władcy, to wskazuje na bezstronność relacji biblijnych . Filistyni urągali Bogu Izraela, dlatego Jehowa pobudził Dawida żeby rozprawił się z olbrzymem. .Dawid nie przypisał zasługi za zwycięstwo swojej osobie tylko Bogu. „Ty przychodzisz do mnie z mieczem i z włócznią, i z oszczepem, lecz ja przychodzę do ciebie z imieniem Jehowy Zastępów, Boga izraelskich szeregów bojowych, któremu urągałeś”
O żadnym splendorze nie można tu mówić.

No to wyobraź sobie, że jest jedynie jeden opis, że Goliata zabija żołnierz. Nic w tym ciekawego, zwykłe wydarzenie wojenne, a przecież przeciwnik był olbrzymem, więc warto zapamiętać takie zwycięstwo. Dzięki przypisaniu go królowi i dodaniu jeszcze, że to Bóg mu pomógł, zwycięstwo zostanie zapamiętane na zawsze.

I jest zapisane to wydarzenie, nie zostało pominięte. Są też opisane inne wydarzenia

I to on zabił Egipcjanina, męża nadzwyczaj wysokiego, mającego pięć łokci wzrostu. A w ręku tego Egipcjanina była włócznia niczym wał tkacki; on jednak podszedł do niego z kijem i wyrwał włócznię z ręki Egipcjanina, i zabił go jego własną włócznią.

I znowu doszło do wojny pod Gat, gdzie był mąż nadzwyczajnego wzrostu, mający po sześć palców u obu rąk i po sześć palców u obu stóp, razem dwadzieścia cztery; on także był z rodu Refaitów. 21 I urągał Izraelowi. W końcu zabił go Jonatan, syn Szimei, brata Dawida.

Refaici byli olbrzymami, potomkami nefilimów

33 Widzieliśmy tam nefilimów, synów Anaka, którzy pochodzą od nefilimów; tak iż we własnych oczach byliśmy jak koniki polne i takimi też byliśmy w ich oczach”.